در اين روز ، كعبه نازل شده و آن اوّل رحمتى است كه از خدا نازل شده . و هر كه اين روز را روزه دارد ، كفّارهء هفتاد سالِ او باشد . « 1 » روز سىام در اين روز ، سنهء 220 ، بنابر مشهور حضرت امام محمد تقى عليه السلام به زهر معتصم شهيد شد « 2 » و اين بعد از دو سال و نيم تقريباً از فوت مأمون گذشته بوده ، چنانچه خود آن جناب مىفرموده : « الفرجُ « 3 » بعدَ المأمونِ بِثَلاثينَ شَهراً » . « 4 » و در وقت وفات از سنّ شريفش بيست و پنج سال و چند ماهى گذشته بود . « 5 » قبر شريفش در كاظمين در پشت سر جدّ بزرگوارش حضرت امام موسى عليه السلام واقع است - صلوات الله عليهم .

--> ( 1 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 90 ، ح 1815 ؛ اقبال الأعمال ، ج 2 ، ص 23 - 24 ، فصل 9 . ( 2 ) . توضيح المقاصد ، ص 29 . ( 3 ) . اين كلمه مُشعِر است بر آنكه آن حضرت از معاشرت مأمون در كمال اذيت و صدمه بوده كه مرگ خود را فرج وگشايش خود تعبير فرموده ، چنان كه پدرش حضرت امام رضا عليه السلام در زمان ولايتعهد نيز چنين بوده ، در هر جمعه كه از مسجد جامع مراجعت مىفرموده به همان حالى كه عرق‌دار و غبار آلوده بوده دست‌ها را به درگاه الهى بلند مىكرد و مىگفت : الهى اگر فرج و گشايش امر من در مرگ من است پس همين ساعت در مرگ من تعجيل فرما و پيوسته در غم و كرب بود تا از دنيا رحلت فرمود - صلوات الله عليه . ( منه عفي عنه ) ( 4 ) . بحار الأنوار ، ج 50 ، ص 64 . ( 5 ) . توضيح المقاصد ، ص 29 .